14 Ağustos 2011 Pazar

BAHAR OLMAK




BAHAR OLMAK


                                                             ***Sevginin Öz kaynağının Sevgilisi’ne(SAV) **


 
Sen: İlkbahar.
 Bir elinle...
 Kara toprağa gömerken kara kışı,
 Bir elinle...
 Çiçekler açtırdın sahrada.
 Üstelik usanmadın da...
 Gül aşıladın deli zakkumlara.

 Ben: Sonbahar.
 Ne gezer bende, sendeki kudret.
 Üzülürüm;
 Dökülen sarı yaprakları...
 Yeniden kaynatamadığıma dallara.
 Üzüntüm yetmezmiş gibi,
 Ben dururum üstelik...
 Suçlayan her işaret parmağının ucunda.

 Sen de bilirsin ya;
 Ben varım diye dökülmüyor ki yapraklar.
 Sen de bilirsin ya;
 Yapraklar dökülüyor diye ben varım.

 Ben: Sonbahar.
 Olmasa da bende sendeki kudret,
 Dökülen sarı yaprakları…
 Yeniden kaynatamasam da dallara
 Gücüm var yine de bilirim.
 Çünkü senin kanın akıyor kanımda.
 İşte o güçle,
 Son kışa hazırlayacağım insanları.
 Son kış ki;
 Çetin mi çetin...
 Son kış ki;
 Karadan kara.

 Sen: İlkbahar.
 Ben: Sonbahar.
 Ne güzel, aynı adı taşımak seninle.
 Sen: İlkbahar.
 Ben: Sonbahar.
 Son da olsa...
 Bahar olmak ne güzel. 


05.12.1996
Sadi Atay


Yorum Gönder