2 Mart 2013 Cumartesi

GÖNÜL HIRSIZI


GÖNÜL HIRSIZI


İlk ben gördüm... 

Sekiz renkli ebemkuşağını. 
Kimsecikler görmeden de 
Hırsızlamak en doğal hakkımdı. 
En çömezinden… 
En kendini bilenine kadar… 
Bütün ressamlar, 
Renkleri renklerle tokuştura dursun. 
Eritsinler fırçaları zamanın tualinde. 
Ama haberleri olsun, 
Sekizinci renk benim paletimde.

Nasıllığını söyleyemem, 
Vedûd ile benim aramda sır. 
Ama bunca günahıma rağmen, 
Hem de yeni bir günah için… 
Cennete giren de ilk benim. 
Gerçekten de melekler, 
Melekler kadar safmış ki 
Süzüldüm de kanatlarının arasından… 
Firdevs'in en güzel gülünü yoldum.

Hırsızdım, 
Tamahkâr değildim ama. 
Aldım sadece beşincisini. 
Kışı kardelenlere bıraktım. 
Tomurcuklaraysa baharı… 
Yazı bıraktım çocuklara. 
Alın terlerine de sonbaharı… 
Ama kimse başka mevsim aramasın. 
Çaldığım o anda doldurdum gözlerime… 
Beşinci mevsim benim gözlerimde.

En ihtişamlı Kehkeşan’da, 
Asırlardır dolaşan… 
Bir usanmaz seyyahtı hırsızlığım. 
Bütün yıldızları, 
Ruhumun mihengine vurdum. 
Yüreğimin eleğinden geçirdim de tek tek… 
En ışıl yıldızı koynuma koydum.

Komiktir insanoğlu. 
En tükenir kalemlerin adını, 
Tükenmez kalem koymuştur. 
Ama hak vermiyor da değilim, 
Daha piyasaya sürülmeden… 
Bitmez kalemlerin hepsini… 
Çalmasaydım ben, 
Formülünü de yutmasaydım, 
Hem ölmemiş olsaydı mucidi kahrından, 
Şimdi herkesin… 
Bir bitmez kalemi olacaktı. 
Ama kimsenin aklına gelmedi, 
Bitmez kalemler benim elimdeydi.

Dillerini çaldığım çağlardan beri, 
Kuşlar hep böyle tekdüze öter. 
Hep aynı nakaratta şakır. 
Hem insafa gelip de 
Harfleri çalarken… 
Birkaç harf bırakmasaydım, 
Tarih bile başlamayacaktı. 
Başı en mağrur medeniyetlerden, 
Yitik kavimlere kadar hepsinin, 
Evet hepsinin… 
Kopya ettim bütün imlerini. 
Kimsecikler sırrımı sezemedi, 
Ezelden harfler benim dilimdeydi.

En babayiğit şairlerin bile, 
Sevdası uğruna 
İğne ipliğe döndüğü, 
İlham ülkesinin, 
O en nazlı ilham perisinin 
Kalbini de ben çaldım. 
Şairlerin boşunaydı yalvarmaları… 
Serenadları nafileydi. 
İlham perisi hep döşeğimdeydi.

Hırsızdım… 
Arsızdım… 
En safını ve de en sıcağını sevginin, 
Neredeyse çalacaktım 
Ki annelere kıyamadım. 
Çalamadım. 
Ama annemin sevgisiyle… 
Mayaladım da sevgimi, 
En saf sevgiyi yüreğime koydum.

Sekizinci renk benim paletimde… 
Firdevs'in en güzel gülünü yoldum. 
Beşinci mevsim benim gözlerimde… 
En ışıl yıldızı koynuma koydum. 

Bitmez kalemler benim elimdeydi. 
Ezelden harfler benim dilimdeydi. 
İlham perisi hep döşeğimdeydi.. 
En saf sevgiyi yüreğime koydum. 

Hırsızdım… 
Arsızdım… 
Hepsini, 
Hem de hepsini… 
Ben çaldım. 
Tamahkâr değildim... 
Hırsızlığı da bilmezdim… 
Ama ihtiyacım vardı. 

Sandım ki; 
Bütün bu topladıklarımla, 
O'nu bir kerecik anlatırım. 
Sandım ki; 
Bütün bu çaldıklarımla, 
O'na bir şiircik yazarım. 

Ama aldandım; 
Çaldıklarım kifayetsiz… 
Hırsızlığım nafileymiş. 
Lâl-im-i bozamadım… 
Gülüme, gönlümce bir şiir yazamadım. 

21.02.2010
Sadi Atay

Yorum Gönder